بر طبق اعلام پایگاه خبری صنایع مدرن، گروهی از محققان دانشگاه شمال شرقی چین یک روش الکتروشیمیایی برای استخراج اورانیوم از آب دریا ابداع کرده اند.بنا بر اعلام محققان این پروژه، این شیوه ابداعی پتانسیل تامین انرژی نامحدودی را برای انسان ها دارد.
به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن و به نقل از رسانه نیواطلس، میزان ذخایر شناخته شده در خشکی حدود 8 میلیون تن است.این میزان اورانیوم موجود در جهان، امکان تامین سوخت رآکتورهای هسته ای جهان را برای چند صد سال دارد.نکته مهم در خصوص اورانیوم موجود در دنیا، وجود 4.5 میلیارد تن به شکل یون های اورانیول محلول است.دانشمندان برای تامین هرچه بیشتر انرژی و نیز کاهش هزینه های مرتبط با آن، به دنبال راه هایی هستند تا این میزان اورانیوم را به شیوه ای اقتصادی و به صرفه استخراج نمایند.نکته دیگر این است که با استخراج اروانیوم از دریا، مقدار بیشتری از پوسته زمین خارج می شود و در نهایت میزان سوخت هسته ای برای نسل های بعدی به مدت بیش از یک میلیارد سال تامین می گردد.
این تیم تحقیقاتی به رهبری روی ژائو و گوانگشان ژو به دنبال یافتن شیوه های مختلفی برای استخراج این میزان رادیو اکتیو که ثروتی
محققان به رهبری روی ژائو(Rui Zhao) و گوانگشان ژو(Guangshan Zhu) به دنبال راهی جدید برای استخراج این ثروت مبتنی بر رادیواکتیو هستند.استخراج اورانیوم از آب دریا یک موضوع قدیمی است.
در سال ها و دهه های گذشته محققان و دانشمندان با استفاده از تشک های پلیمری و الیاف رسانا به این شیوه پرداخته اند.حال و در طی فرایند این تحقیقات، محققان چینی با استفاده از یک پارچه انعطاف پذیر که از الیاف کربن تولید شده، در پی استخراج اورانیوم هستند.این پارچه خاص با دو مونومر تخصصی پوشانده شده و به هیدروکسی آمین هیدروکلراید نیز آغشته است.این پارچه متخلخل برای جذب یون های اورانیل، جیب های کوچکی را برای آمیدوکسیم فراهم می کند.
این پارچه با قرارگیری در آب دریا یا محلولی از یون های اورانیل به عنوان یک کاتد عمل کرد.در همین حال یک آند گرافیتی به آن اضافه شد و در نهایت با برقراری یک جریان میان این دو، رسوبات زرد رنگ روشن اورانیومی برروی پارچه کاتد انباشته شدند.در طول 24 روز میزان اورانیوم استخراجی 12.6 میلی گرم در هر گرم آب بوده است.نتایج خروجی این آزمایش نسبت به سایر آزمایش های مشابه بسیار بیشتر است.
این تحقیق در مجله ACS Central Science منتشر شده است.
بدن انسان در طول روز به چقدر آب نیاز دارد؟
هرچند بسیاری از متخصصان حوزه سلامت میگویند که بدن ما انسانها در طول روز به هشت لیوان آب نیاز دارد، اما تحقیقات جدید این نظریه را به چالش کشیده است. بر اساس مطالعه جدید انجام شده، نوشیدن هشت لیوان آّب در طول روز برای همه افراد لزومی ندارد.
به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از سایتک دیلی، دانشمندان در یک مطالعه جدید میزان مصرف آب توسط افراد مختلف در سراسر جهان را بررسی کردند که نتایج به دست آمده از آن، نظریه مصرف نوشیدن هشت لیوان آب در طول روز را تا حدودی رد میکند. محققان دریافتند که میزان مصرف مایع حیات در همه افراد با سنین مختلف متفاوت است.
دیل شولر (استاد علوم تغذیه) که چند دهه روی رابطه آب و متابولیسم کار میکند، در مورد مطالعه جدید انجام شده گفت:
علم هیچگاه نظر قدیمی درباره الزام به نوشیدن روزانه هشت لیوان آب را تایید نکرده است؛ چرا که آب کلی بدن را با آبی که از غذا و منابع نوشیدنی دیگر تامین میشود، درنظر میگیرد.
به گفته وی، کار تحقیقی صورت گرفته بهترین روشی است که افراد در طول روز چه میزان آب مصرف میکنند و ورودی و خروجی آب به بدن آنها چقدر است. در این مطالعه، میزان چرخش آب در بدن 5 هزار 600 نفر در سنین مختلف از 26 کشور جهان بررسی شد.
بر اساس نتایج به دست آمده، میانگین آب مصرفی در افراد مختلف بین 1 تا 6 لیتر است. افزون بر این، میزان چرخش آب در افرادی که دهه دوم زندگی خود را سپری میکنند، در اوج میزان مصرف بوده است. همچنین نوزادان بیشترین حجم روزانه را در چرخش دارند و حدود 28 درصد از آب بدن خود را جایگزین میکنند.
در بخشی دیگر از این مطالعه آمده است که با دو برابر شدن انرژی مصرفی افراد، یک لیتر به چرخش آب مورد انتظار افزوده میشود. علاوه بر این، با افزایش 50 درصدی رطوبت نیز مصرف آب به میزان 0.3 لیتر افزایش پیدا میکند.
کاهش شدید آبهای زیرزمینی در شهرهای بزرگ ایران
امروزه بخش مهمی از آب شیرین هر کشوری بهوسیله آبهای موجود در سفرههای زیرزمینی تأمین میشود. بر اساس گزارشهای مختلف حدود 97 درصد آب مصرفی جهان از سفرههای زیرزمینی تأمین میشود.
آبهای زیرزمینی به دلیل شیرین بودن، آلودگی کمتر و سطح اطمینان بیشتر منبعی قابل اطمینان برای مناطق خشک و نیمهخشک به شمار میرود. از همین رو کم شدن آبهای موجود در سفرههای زیرزمینی میتواند هر کشوری را با بحران جدی کمآبی مواجه کند. این موضوع در کشورهای خشک و نیمهخشک بیشتر به چشم میآید.
حالا با همه این تفاسیر، گزارشها حاکی از آن که شهرهای تهران، تبریز، اصفهان، مشهد و اهواز با بحران کم شدن منابع در سفرههای زیرزمینی مواجه هستند. دادههای جدید در خصوص کم شدن آب در سفرههای زیرزمینی از پروژه ماهواره Grace بهدست آمده است.
این ماهواره که نسبت به سطح تغییرات آبهای زیرزمینی حساسیت زیادی نشان میدهد، با فراهم کردن تخمینی از میدان ثقل زمین بهصورت ماهیانه و با توان تفکیک مکانی درجه 1 (حدود 111 کیلومتر) میزان سطح تغییرات آبهای زیرزمینی را برآورد میکند.
در گزارشی که از این پروژه به دست آمده است، تغییرات سطح آبهای زیرزمینی در 5 شهر بزرگ ایران (تهران، تبریز، مشهد، اصفهان، اهواز و مشهد) برآورد شده است.
در این گزارش سال 81 بهعنوان مبدأ سطح تغییرات منابع آبهای زیرزمینی در نظر گرفته شده و میزان تغییرات نسبت به سال بعدی محاسبه شده است. بر همین اساس، روند تغییرات بهطور کلی تا سال 1396 نزولی بوده است.
بیشترین میزان سطح آب به سال 1384 بر میگردد که 7 سانتیمتر بیشتر از مبدا و کمترین میزان مربوط به سال 1394 که 47 سانتیمتر کمتر مبدا است.
در این بین شهر تهران بیشترین و اهواز کمترین افت سطح تغییرات را تجربه کردهاند.
