بزرگ‌ترین نیروگاه جذب کربن جهان در تگزاس آمریکا ساخته می‌شود

بزرگ‌ترین نیروگاه جذب کربن جهان در تگزاس آمریکا ساخته می‌شود

محققان و مهندسان برای حل چالش افزایش دمای کره زمین و کاهش آلایندگی ناشی از سوخت‌های فسیلی، قصد دارند تا نیروگاهی وسیع با مکانیزم جذب کربن در ایالات متحده امریکا بسازند. این مرکز که قرار است به عنوان بزرگ‌ترین نیروگاه جذب کربن جهان شناخته شود، سالانه 36000 تن کربن را از هوا جذب می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از سایت Singularity Hub، بزرگ‌ترین نیروگاه جذب کربن با نام ماموت و در تگزاس ساخته می‌شود. البته این تاسیسات اولین نیروگاه جذب کربن نیست و پیش‌ از این نیز نیروگاه‌های دیگری با مکانیزم جذب کربن در جهان ساخته شده بودند. به عنوان مثال، بزرگ‌ترین نیروگاه جذب کربن جهان هم‌اکنون متعلق به ایسلندی‌ها است که حدود یک سال پیش با نام Orca به بهره‌برداری رسیده بود.

نیروگاه Orca که توسط شرکت سوئیسی Climeworks به بهره‌برداری رسیده بود، سالانه حدود 4000 تن کربن (معادل کربن تولید شده ناشی از 790 خودرو در سال) را از هوا جذب می‌کرد. حالا این شرکت سوئیسی در حال ساخت یک تأسیسات دیگر که 10 برابر بزرگ‌تر از Orca است. طبق گفته Climeworks، نیروگاه جدیدی که قرار است ساخته شود، قادر به جذب 36000 تن کربن از هوا خواهد بود و در ساختار آن از 80 کانتینر استفاده می‌شود.

ساخت نیروگاه ماموت از دسامبر سال جاری آغاز می‌شود و فرایند تکمیل آن بین 18 تا 24 ماه طول خواهد کشید. به گفته آژانس بین‌المللی انرژی، امروزه 19 نیروگاه DAC در سراسر جهان فعال است. آن‌ها پیش از 0.01 مگاتن (ده هزار تن) کربن دی‌اکسید در سال جذب می‌کنند.

گفتنی است که سازندگان نیروگاه‌های جذب کربن قصد دارند تا سال 2030 میلیون‌ها تن کربن دی اکسید را از هوا حذف کنند. آن‌ها در وهله دوم تلاش خواهند کرد که این میزان را تا 2050 به یک میلیارد تن در سال برسانند.

تحقیق روی ماسک خودکار برای تسهیل تنفس

پژوهشگران کره جنوبی روی ماسک جدیدی تحقیق می‌کنند که به صورت خودکار نفس کشیدن را تسهیل می‌کند.

به تازگی یک ماسک هوشمند و آزمایشی جدید ابداع شده که در شرایطی که نیاز به حداکثر فیلترکردن هوا نیست، به طور خودکار تنفس را آسان‌تر می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن و به نقل از نیواطلس، برخی پژوهشگران کره جنوبی نمونه اولیه ماسکی را ابداع کرده‌اند که دارای دو غشای فیلتر متخلخل است که از نوعی نانوالیاف تهیه شده‌ است.

براساس این پژوهش که در نشریه ACS Nano منتشر شده است، در اطراف هر صفحه غشا مکانیسم کشش پنوماتیک حلقه‌ای وجود دارد که به یک دستگاه سبک و قابل حمل متصل است.

در این دستگاه یک حسگر هوا، یک پمپ هوا و یک تراشه میکرو کنترلر وجود دارد.

شکل کار ماسک به این ترتیب است که دستگاه به طور بی سیم به یک رایانه مجهز به نرم افزار مبتنی بر هوش مصنوعی متصل می‌شود.

هنگامی که حسگر هوا غلظت بالایی از ذرات خطرناک در هوا ردیابی کند، رایانه پمپ هوا را فعال می‌کند.

به این ترتیب مکانیسم حلقه کشیده می‌شود و در نتیجه غشای متصل به آن در وضعیت عادی قرار می‌گیرد.

در نتیجه سوراخ‌های غشا در حالت کوچک باقی می‌مانند و بیشترین میزان فیلترسازی را خواهند داشت.

اما اگر حسگر تشخیص دهد هوا پاکیزه‌تر است و میزان تنفس فرد نیز تسریع شده، نرم افزار مکانیسم حلقه را آزاد می‌کند و در نتیجه غشا نازک‌تر می‌شود.

اندازه سوراخ‌های آن نیز بیشتر می‌شود و در نتیجه تنفس از طریق آن نیز راحت تر می‌شود.

آزمایش‌های انجام شده روی داوطلبان نشان می‌دهد حتی هنگامی که سوراخ‌های غشا به اندازه‌ای بزرگ بودند که قابلیت تنفس از طریق ماسک را ارتقا دهند، میزان کارآمدی فیلترسازی هوا به اندازه ۶ درصد کاهش یافت.

خروج از نسخه موبایل