انسان باعث انقراض ماموت نشده است

تحقیقات جدید نشان می دهد که انسان ها باعث انقراض ماموت های پشمالو نشده اند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از اسلش گیر، ماموت پشمالو نیای باستانی فیل های مدرن پوشیده از خز است که در کنار انسان های اولیه در زمین باستانی پرسه می زدند.

این موجودات عظیم 5 میلیون سال قبل از انقراض، 4 هزار سال پیش در زمین پرسه می زدند.

برخی گمانه زنی کرده اند که دلیل انقراض این ماموت پشمالو شکار بی رویه توسط انسان های باستان بوده است.

با این حال، تحقیقات انجام شده در دهه گذشته دلیل متفاوتی برای انقراض ماموت پیدا کرده است که نشان می دهد انقراض آنها هیچ ارتباطی به انسان ندارد.

متخصصان ژنتیک، دی ان ای (DNA) محیط باستانی را تجزیه و تحلیل کردند و داده ها نشان می دهد که ماموت پشمالو به دلیل گرمایش جهانی در گذشته های دور منقرض شده است.

دانشمندان معتقدند هنگامی که کوه های یخ ذوب شد، رطوبت برای حیوانات بسیار زیاد بود زیرا پوشش گیاهی که آنها می خوردند عملاً از بین رفت.

دانشمندان از توالی یابی اسلحه ساچمه ای DNA برای تجزیه و تحلیل بقایای گیاهی و جانوری از محیط برای این تحقیق استفاده کردند. در میان موادی که آنها تجزیه و تحلیل کردند، ادرار، مدفوع و سلول‌های پوستی بود که از نمونه‌های خاک جمع‌آوری‌شده طی دو دهه در طول تحقیقات در مناطق قطبی که در آن بقایای ماموت‌ها کشف شد، جمع‌آوری شد. فناوری مدرن DNA امکان تجزیه و تحلیل را بدون نیاز به استخوان یا دندان فراهم می کند.

به گفته پروفسور اسکه ویلرسلوف، هنوز هم پس یک قرن، بحث در مورد اینکه چرا ماموت ها منقرض شدند، وجود دارد. او و گروهی از محققانش توانسته اند ثابت کنند که تنها تغییرات آب و هوایی نیست که به دوران ماموت در کره زمین پایان داد. سرعت تغییرات آب و هوایی نیز به انقراض آنها کمک کرد. او می گوید ماموت ها نمی توانند به سرعت به اندازه کافی سازگار شوند وقتی محیط پیرامونی آنها به طور چشمگیری تغییر کرد و منبع غذایی آنها کمیاب شد.

هنگامی که آب و هوا به طور ناگهانی گرم شد، علفزارهایی که ماموت ها به آنها تکیه می کردند جای خود را به درختان مختلف و گیاهان تالابی دادند.

این تیم در تحقیقات خود DNA مربوط به 1500 گیاه قطب شمال را توالی یابی کردند و به آنها اجازه داد تا نتیجه گیری کنند. محققان پروژه همچنین تعیین کردند که در عصر یخبندان اخیر، که 12000 سال پیش به پایان رسید، دامنه گله ها کاهش یافت.

با این حال، همه آنها منقرض نشدند. ماموت ها قبل از پایان عصر خود در دوران مختلف ما که هولوسن نامیده می شود، فراتر از آخرین عصر یخبندان در مناطق مختلف زنده ماندند.

تولد دوباره ماموت‌های منقرض شده به کمک فناوری

 

10 هزار سال از انقراض ماموت‌های پشمالو می‌گذرد و دانشمندان طی یک پروژه بلند پروازانه قصد دارند به کمک فناوری این جانوران را بار دیگر به زندگی بازگردانند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از گاردین، بازگرداندن ماموت‌ها به حیات وحش بیش از یک دهه است که مورد بحث قرار گرفته اما در روز دوشنبه محققان اعلام کردند که با کمک بودجه جدید می‌توان این رویا را به واقعیت تبدیل کرد.

شرکت علوم زیستی و ژنتیک “Colossal” که توسط “بن لم” (Ben Lamm)، کارآفرین حوزه فناوری و نرم‌افزار و “جورج چرچ” (George Church)، استاد ژنتیک دانشگاه پزشکی هاروارد و از پیشگامان ویرایش ژن تاسیس شده بودجه‌ای ۱۵ میلیون دلاری برای این کار فراهم کرده است.

دانشمندان می‌خواهند با ایجاد جنین‌هایی در آزمایشگاه که دی‌ان‌ای ماموت را در خود دارد یک حیوان دورگه فیل-ماموت متولد کنند.

 برای چنین کاری محققان باید ژنوم بقایای یک ماموت پشمالو را توالی‌یابی کنند. آن‌ها سپس این ژنوم باستانی را با ژنوم فیل آسیایی مقایسه می‌کنند تا بخش‌هایی از دی‌ان‌ای که مربوط به مو و چربی‌های ماموت‌ها می‌شود و آن‌ها را برای زندگی در آب و هوای سرد سازگار می‌کند، مشخص کنند. این ماده ژنتیک سپس به سلول‌های پوست فیل آسیایی که در معرض انقراض است منتقل می‌شود. آن‌ها این سلول‌ها را به سلول‌های بنیادی متنوع‌تری که حاوی دی‌ان‌ای ماموت‌ها است تبدیل می‌کنند.

تخمک ساخته شده به جنین آزمایشگاهی تبدیل می‌شود و سپس در رحم مادر جایگزین یا رحم مصنوعی قرار می‌گیرد. اگر همه‌ چیز طبق برنامه پیش برود امید می‌رود که اولین ماموت‌ها طی شش سال آینده متولد شوند.

 

“چرچ” به گاردین گفته است: هدف ما ایجاد فیل‌های مقاوم در برابر سرما است که شبیه ماموت‌ها هستند و مانند آن‌ها رفتار می‌کنند. ما نمی‌خواهیم کسی را فریب دهیم بلکه ما حیوانی می‌خواهیم که از نظر عملکرد مشابه ماموت‌ها باشد و بتواند در دماهای منفی ۴۰ درجه سانتی‌گراد به زندگی خود ادامه دهد و مانند فیل‌ها و ماموت‌ها درختان را سرنگون کند.

هدف این پروژه حفظ فیل‌های آسیایی با افزودن ویژگی‌هایی است که آن‌ها را در برابر سرما حفظ می‌کند تا این حیوانات بتوانند در مناطق وسیعی از قطب شمال به نام “استپ ماموت” (mammoth steppe) زندگی کنند. علاوه بر آن دانشمندان معتقدند انتقال گله‌های دورگه فیل و ماموت به این مناطق باعث بازسازی زیستگاه‌های تخریب شده می‌شود و به رفع برخی از اثرات بحران جوی کمک می‌کند. برای مثال با سرنگون کردن درختان می‌توان به احیای مراتع کمک کرد.

با این حال همه‌ی دانشمندان باور ندارند که ایجاد حیوانات مشابه ماموت بتواند به بازسازی این مناطق کمک کند.

دکتر “ویکتوریا هریدج” (Victoria Herridge)، زیست‌شناس تکاملی از موزه تاریخ طبیعی می‌گوید: از نظر من استفاده از گله‌ای از ماموت‌ها برای بازسازی این مناطق ممکن نیست. برای انجام این آزمایش به صدها هزار ماموت نیاز است که مدت لازم برای تولد هرکدام ۲۲ ماه است و ۳۰ سال طول می‌کشد تا به بلوغ برسند.

“لم” می‌گوید: هدف ما تنها بازگرداندن ماموت‌ها نیست بلکه ما می‌خواهیم گله‌هایی با قابلیت زاد و ولد به وجود بیاوریم. اینکه فیل‌ها به زاد و ولد با این حیوانات دو رگه بپردازند یا خیر هنوز مشخص نیست.

“گرت فینیکس” (Gareth Phoenix)، استاد گیاه‌شناسی و تغییرات جهانی در دانشگاه “شفیلد” (Sheffield) می‌گوید: ما برای متوقف کردن تغییرات آب و هوایی باید رویکردهای متفاوتی پیش بگیریم. این چالشی بزرگ در قطب شمال است زیرا در این مکان اکوسیستم‌های گوناگونی در شرایط محیطی متفاوت وجود دارد و بردن ماموت‌ها به این مناطق می‌تواند عواقب غیرقابل پیش‌بینی داشته باشد.

خروج از نسخه موبایل