Tag: جراحی

گروهی از پزشکان برای اولین بار در جهان موفق شدند تا گوش زنده‌ای که به صورت سه بعدی پرینت شده بود را به زنی 20 ساله پیوند بزنند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از سی‌نت، زن دریافت کننده پیوند از بیماری مادرزادی میکروتیانامید که منجر به عدم رشد گوش از دوران کودکی می‌شود، رنج می‌برد. به گفته پزشکان و محققان، از هر ده هزار نفر، یک تا پنج نفر در شدت‌های مختلف از میکروتیانامید رنج می‌برند. حالا پزشکان با پیوند پرینت سه بعدی گوش در صدد هستند تا این اختلال مادرزادی را درمان کنند.

پزشکان برای این پیوند، ابتدا سلول‌هایی به نام کندرویست که مسئول تشکیل غضروف‌های مهم گوش هستند را از گوش بیمار دریافت کردند. پس از دریافت، سلول‌ها کشت داد شدند تا فرایند تکثیر انجام شود.

پس از آنکه تکثیر سلول‌های مذکور به اندازه کافی انجام شد، محققان آن‌ها را با جوهر زیستی مبتنی بر کلاژن به نام ColVivo که نسخه بیولوژیکی جوهر معمولی پرینتر است، مخلوط کردند. در نهایت، تیم ایمپلنت «AuriNovo» را که اندازه و شکل گوش بیمار را نشان می‌داد، پرینت سه بعدی کرد.

گفتنی است که این عمل بخشی از یک کارآزمایی بالینی است و برای استفاده از آن در جراحی عمومی می‌بایست  چندین مرحله دیگر را پشت سر بگذارد.

دهن کوهن، مدیرعامل شرکت 3D Bio، شرکت بیوتکنولوژی همکار در این روش نوآورانه اظهار داشت که این اولین بار است که یک شرکت بیوتکنولوژی موفق به چاپ سه بعدی یک عضو بدن به صورت زنده شده است. پس از چاپ، این عضو را در بدن فرد متولد شده با نقص عضو کاشتیم. افرادی که عضوی از بدن خود را در اثر حادثه از دست داده‌اند نیز می‌توانند از این روش استفاده کنند

یک زن نابینا یک ایمپلنت مغزی دریافت کرد که به کمک آن بینایی‌اش را بعد از 16 سال به دست آورد.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از اسلش گیر، یکی از حواس بدن انسان که اکثر ما آن را بدیهی می دانیم، بینایی است.

محققان سال‌هاست که برای یافتن روش‌هایی جهت بهبود و بازیابی بینایی در افراد نابینا یا دچار اختلال بینایی، کار می‌کنند.

اخیرا تحقیقات جدیدی توسط دانشمندان مرکز چشم جان آ. موران در دانشگاه یوتا و دانشگاه میگل هرناندز در اسپانیا منتشر شده است.

این تحقیق آزمایشی را تشریح می‌کند که با موفقیت نوعی بینایی مصنوعی را برای یک زن ایجاد کرد که به ایمپلنت مغزی متکی است.

این ایمپلنت به عنوان پروتز Moran|Cortivis شناخته می شود و به یک زن 60 ساله به نام ورنا گومز اجازه داد تا بینایی کافی برای دیدن اشکال ساده را به دست آورد.

محققان در طول آزمایش خود به مدت شش ماه با گومز کار کردند و آنها می گویند پروتزی که تولید کردند می تواند استقلال افراد نابینا را در سراسر جهان افزایش دهد.

کاشت آرایه الکترود یوتا (UEA) دشوار بود و برای کاشت یک آرایه میکروالکترودی در قشر بینایی او نیاز به جراحی مغز و اعصاب بود.

این آرایه می تواند فعالیت‌های الکتریکی نورون‌های درون مغز را ضبط و تحریک کند.

به غیر از ایمپلنت مغزی، بخش دیگری از سیستم عینک‌های مخصوص مجهز به دوربین‌های فیلمبرداری مینیاتوری است که با نرم افزارهای تخصصی کار می کنند. این نرم افزار داده های بصری جمع آوری شده توسط دوربین را رمزگذاری می کند و آن را به UEA کاشته شده در مغز می فرستد.

UEA  می‌تواند نورون‌ها را تحریک کند تا فسفن‌هایی تولید کنند که گومز می‌تواند آن‌ها را به عنوان نقاط سفید نور درک کند، که یک تصویر ایجاد می‌کند.

گومز در زمان انجام آزمایشات به مدت 16 سال نابینا بود و محققان می گویند هیچ عارضه‌ای از عمل جراحی در او وجود نداشت.

محققان همچنین می گویند که ایمپلنت هیچ آسیبی به نورون های نزدیک به الکترودها وارد نکرده و بر قشر زیرین آن تأثیری نداشته است.

گومز می‌توانست خطوط، اشکال و حروف ساده را با ایمپلنت فعال شناسایی کند و داده‌های عینک را دریافت کند.

همچنین محققان از یک بازی ویدیویی برای کمک به او برای تمرین استفاده از پروتز استفاده کردند.

نتایج این مطالعه، ایمنی و کارایی سیستم را نشان داده و گامی مهم در جهت بازگرداندن بینایی از دست رفته را آشکار می‌کند.