دستاورد جدید روسیه و چین؛ انتقال دو تصویر از طریق ارتباط ماهواره‌ای کوانتومی

بنا به گفته دانشمندان روس و چینی، آنها موفق به آزمایش ارتباطات کوانتومی از طریق یک ماهواه شده اند.
بنا به گزارش صنایع مدرن، اهمیت این آزمایش از آن جهت است که می تواند در آینده به دگرگونی عظیمی در توسعه شبکه های ارتباطی رمز گذاری شده غیرقابل هک شود.همچنین امکان ایجاد یک بستر و راه ارتباطب کاملا امن بین کشورهای عضو جامعه BRIC یعنی برزیل، روسیه، هند و چین شود.
طبق اعلام رسانه SCMP، در این آزمایش از ماهواره کوانتوکی چین موسوم به Mozi استفاده شده است.این ماهواره در سال 2016 به مدار زمین پرتاب شد.محل این آزمایس در فاصله 3700 کیلومتری بین یک ایستگاه زمینی در شهر زونیگورود روسیه و ایستگاه دیگری در حوالی شهر اورومچی چین انجام شده است.
این ارتباط رمزگذاری شده شامل دو تصویر ایمن شده توسط کلیدهای کوانتومی بودند.سیگنال‌ها ابتدا از ایستگاه زمینی «زونیگورود»، به ماهواره Mozi در مدار زمین ارسال شدند و سپس به ایستگاه چین رفتند.این آزمایش جدیدترین پیشرفت ها و گام های بزرگ این دو کشور در زمینه تحقیقات ارتباطات کوانتوکی است.یکی از مهمترین بخش های این آزمایش، استفاده موفقیت آمیز از ماهواره Mozi بود.پیش بینی می شود از این ماهوره در توسعه شبکه های ارتباطی کوانتومی ملی و بین المللی استفاده شود.البته محدودیت‌هایی برای این رویکرد مانند مقیاس پذیری نیز وجود دارد.
حفظ سیگنال‌های کوانتومی در فواصل طولانی چالش مهمی است که روسیه و چین باید با آن مقابله کنند. در ارتباطات کوانتومی از ذرات نور برای انتقال داده‌ها استفاده می‌شود که در وضعیت بسیار شکننده‌ای قرار دارند. البته این فرآیند از داده‌ها در برابر سرقت محافظت می‌کند، بااین‌حال، همانطور که پروفسور «مارکو لوکامارینی»، از دانشکده فیزیک، مهندسی و فناوری دانشگاه یورک توضیح می‌دهد، مسافتی که در این رویکرد طی می‌شود محدود است. لوکامارینی سال گذشته با تیم تحقیقاتی خود موفق شد تا یک کابل فیبر نوری را در زمینه ارتباطات کوانتومی در زیر دریای ایرلند (بین ایرلند و انگلستان) با موفقیت آزمایش کند.

اینتل پردازنده‌های کوانتومی خود را روانه بازار کرد

شرکت اینتل، به عنوان یکی  از بزرگترین تولیدکنندگان تراشه، در زمینه‌های متنوعی فعالیت می‌کند. اما فعالیت اصلی و حیاتی آن مرتبط با تولید و عرضه پردازنده‌هاست. این شرکت به تازگی یک پردازنده کوانتومی به نام “Tunnel Falls” عرضه کرده است. پردازنده کوانتومی این شرکت دارای 12 کیوبیت است و برای استفاده در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی در دسترس قرار خواهد گرفت.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از آرس‌تکنیکا، پردازنده جدید Tunnel Falls شرکت اینتل، با استفاده از الکترون‌های منفرد، کیوبیت‌های خود را ساخته  که  شبیه به عناصر سازنده سایر کامپیوترهای شخصی در دنیا هستند. اینتل این محصول را به‌عنوان سخت‌افزاری برای پژوهشگران ارائه می‌دهد، به جای استفاده از روش‌های سرورهای ابری.

نام Tunnel Falls از آبشاری در نزدیکی مرکز اینتل در اورگان آمریکا الهام گرفته شده است، جایی که تیم تحقیقات کوانتوم این شرکت فعالیت می‌کند. اگرچه اینتل در حوزه کوانتوم به‌طور کلی عقب‌تر از رقبا قرار دارد، اما با تمرکز بر توسعه سخت‌افزار، امیدوارند توانایی پیشرفت سریعتری را به‌دست آورند.

کیوبیت‌ها بر مبنای نقطه‌های کوانتومی ساخته می‌شوند، ساختارهایی که اندازه‌ای کوچک‌تر از طول موج یک الکترون در یک ماده دارند. با استفاده از این نقطه‌های کوانتومی، می‌توان الکترون‌ها را به‌طور کوانتومی کنترل کرده و از خصوصیات آن‌ها برای ذخیره‌سازی اطلاعات کوانتومی استفاده کرد.

اینتل اعلام کرده است که روش‌های مختلفی برای رمزگذاری یک کیوبیت در نقطه‌های کوانتومی وجود دارد. در حالی که رقبا بیشتر تمرکز خود را بر توسعه نرم‌افزار قرار داده‌اند، اینتل بهبود سخت‌افزار را در اولویت خود قرار داده است.

این شرکت قصد دارد با ارسال پردازنده‌های “تونل فالز” به دانشگاه‌های مختلف از جمله دانشگاه مریلند، روچستر، ویسکانسن و آزمایشگاه ملی سندیا، به راحتی منابع خطاهای تراشه‌های کوانتومی خود را شناسایی کند و بهترین شکل کیوبیت‌ها را برای عملکرد بهتر پیدا کند.

ساعتی که بعد 15 میلیارد سال، یک ثانیه عقب نمی‌ماند

یک ساعت فوق دقیق جدید که طی ۱۵ میلیارد سال حتی یک ثانیه هم عقب نمی‌ماند، می‌تواند به دانشمندان در شکار ماده تاریک کمک کند.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از آی‌ای، یک ساعت جدید که دقت زمان سنجی آن ۱۰۰۰ برابر افزایش یافته، ممکن است به دانشمندان این امکان را بدهد که کیهان را به شکلی مطالعه و کاوش کنند که تاکنون میسر نبوده و به آنها اجازه می‌دهد امواج گرانشی را کشف کرده، ماده تاریک را شکار کرده و آزمایشات دقیقی روی اصول پایه طبیعت انجام دهند.

این ساعت آنقدر دقیق است که اگر ۳۰ میلیارد سال که بیش از دو برابر عمر جهان ماست، کار کند، کمتر از یک ثانیه عقب می‌ماند.

“هیده‌توشی کاتوری” از دانشگاه “توکیو” و “جون یه” از دانشگاه “کلرادو بولدر” دو فیزیکدان مستقلی هستند که این ساعت دقیق موسوم به “ساعت شبکه نوری” را ساخته‌اند.

تحقیقات آنها در حال حاضر با ۳ میلیون دلار جایزه “دستیابی به موفقیت ۲۰۲۲” در فیزیک بنیادی که یکی از جوایز سالانه است که توسط بنیاد “دستیابی به موفقیت” اهدا می‌شود و توسط “سرگی برین” و “مارک زاکربرگ” و سایرین تأمین مالی می‌شود، پشتیبانی شده است.

ساعت‌های شبکه نوری نسل بعدی فراتر از ساعت‌های اتمی استاندارد هستند که برای حفظ و سنجش زمان بر تعامل تابش الکترومغناطیسی با حالت‌های برانگیخته اتم‌های خاص تکیه می‌کنند. از آنها در سیستم‌های ماهواره‌ای ناوبری جهانی مانند GPS و برای کنترل فرکانس موج پخش تلویزیونی استفاده می‌شود.

آزمایشگاه‌های “کاتوری” و “یه” وسیله‌ای برای دقیق‌تر شدن این ساعت‌ها با رساندن نوسانات به انتهای قابل مشاهده طیف الکترومغناطیسی با فرکانس‌های صد هزار برابر بیشتر از ساعت‌های اتمی موجود کشف کرده‌اند. آنها دریافتند که به راهی برای به دام انداختن اتم‌ها و ثابت نگه داشتن آنها در دمای فوق العاده پایین جهت کمک به اندازه گیری صحیح زمان نیاز دارند.

اگر اتم‌ها به دلیل گرانش سقوط کنند یا به هر نحوی حرکت کنند، دقت از دست می‌رود و نسبیت باعث اختلال زمان‌بندی می‌شود. بنابراین محققان برای به دام انداختن اتم‌ها یک “شبکه نوری” ایجاد کردند که موجی است که توسط پرتوی لیزر ایجاد می‌شود و حالتی به شکل شانه تخم مرغ ایجاد می‌کند که برای گرفتن اتم‌ها مناسب است.

“یه” توضیح داد: شما این پرتو را در وسط محفظه خلاء قرار می‌دهید و می‌توانید اتم‌ها را با نور در وسط محفظه خلاء ثابت نگه دارید. ما آن را به گونه‌ای مهندسی کردیم که ثابت نگه داشتن این اتم‌ها هیچ اختلالی در اندازه گیری فاصله انرژی بین این دو حالت کوانتومی که برای اندازه گیری زمان توسط ساعت اهمیت دارد، ایجاد نمی‌کند.

کاربردهای بالقوه این فناوری بی‌شمار است و در ترکیب با فناوری‌های فعلی می‌تواند دقت ناوبری GPS را تا ۱۰۰۰ برابر افزایش دهد، فرآیندهای زمین شناسی را دگرگون کند، اجازه دهد کاوشگرهای فضایی با دقت بیشتری کنترل شوند و به محققان در ردیابی بهتر آتشفشان‌ها و حوادث لرزه‌ای و فرود یک فضاپیمای بدون سرنشین در مریخ کمک شایانی کند.

همچنین اگر ساعت‌های رصدخانه‌های جهان با کوچکترین کسرهای ثانیه همگام شوند، ستاره شناسان نیز می‌توانند سیاه‌چاله‌ها را بهتر بشناسند.

خروج از نسخه موبایل