Tag: ناسا

پرتاب اسپیس ایکس Crew-3 دوباره به تعویق افتاد، این بار تا 10 نوامبر.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از ورج، ناسا اعلام کرد که ماموریت اسپیس ایکس Crew-3 به ایستگاه فضایی بین‌المللی بار دیگر به تعویق افتاده است، این بار تا 10 نوامبر در ساعت 9:03 عصر به وقت شرقی.

اگرچه ناسا در ابتدا برنامه ریزی کرده بود که گارد را با فضانوردان Crew-2 در حال خوشامدگویی به تیم Crew-3 قبل از حرکت Crew-2 انجام دهد، اما آژانس فضایی تصمیم گرفته است ابتدا خدمه 2 را به زمین بازگرداند و این ماموریت را از یکشنبه تا دوشنبه، 8 نوامبر، ساعت 14:05 به وقت شرقی، به دلیل نگرانی های آب و هوایی انجام دهد.

اسپیس ایکس  در توییتی در روز یکشنبه خاطرنشان کرد که از چهارشنبه تاکنون 80 درصد احتمال آب و هوای مطلوب برای بلند شدن وجود دارد.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، سفینه از مرکز فضایی کندی در فلوریدا بلند می شود و حدود ساعت 19:10 به وقت شرقی در 11 نوامبر در ایستگاه فضایی بین المللی فرود می‌آید.

پس از برنامه ریزی اولیه برای پرتاب در 31 اکتبر، Crew-3  چندین بار به دلیل نگرانی‌های آب و هوایی و یک بار برای یک مسئله پزشکی جزئی یکی از اعضای خدمه شاهد تاخیر بوده است.

چهار فضانورد توماس مارشبرن، راجا چاری، کایلا بارون و ماتیاس مورر از آژانس فضایی اروپا با فضاپیمای Crew Dragon اسپیس ایکس سفر خواهند کرد تا اقامتی شش ماهه در مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی را آغاز کنند.

Crew-3  سومین پرواز خدمه عملیاتی اسپیس ایکس به عنوان بخشی از برنامه تجاری خدمه ناسا است که از فضاپیمای خصوصی برای آوردن فضانوردان ناسا به ایستگاه فضایی بین‌المللی و بازگشت از آن استفاده می‌کند.

اگر ماموریت انجام شود، این پنجمین باری خواهد بود که اسپیس ایکس افرادی را به مدار Crew Dragon می فرستد.

اسپیس ایکس دو فضانورد ناسا را ​​در ماه می 2020 به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب کرد.

پوشش پخش زنده ناسا از پرتاب در یوتیوب و وب سایت آژانس در دسترس خواهد بود.

کاوشگر جونو اولین نمای سه بعدی جو مشتری را ارائه داد.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از انگجت، کاوشگر جونو ناسا نگاه بهتر و عمیق تری به جو مشتری ارائه کرده است. محققان اولین نمای سه بعدی از لایه های جوی مشتری را تولید کرده اند که نحوه عملکرد ابرهای متلاطم و طوفان های آن را با جزئیات بیشتری نسبت به قبل نشان می دهد.

مهم‌تر از همه، نحوه رفتار طوفان‌ها و پادسیکلون‌ها واضح‌تر است. آنها بسیار بلندتر از حد انتظار هستند، با لکه قرمز بزرگ (یک پاد سیکلون) در عمق 200 مایلی. بسته به چرخش آنها نیز گرمتر یا سردتر هستند.

جونو با استفاده از یک پرتو سنج مایکروویو که نگاهی به زیر سطح ابرها داشت، به پر کردن داده ها کمک کرد. برای لکه قرمز بزرگ، تیم داده‌های رادیومتر را با نشانه‌های جاذبه از دو پاس نزدیک تکمیل کردند.

اطلاعات رادیومتر همچنین سلول‌های گردشی زمین مانند را در نیمکره‌های شمالی و جنوبی نشان می‌دهد، بدون اینکه به تغییرات اقیانوس‌مانند در نور مایکروویو اشاره کنیم.

هنوز رازهایی مانند جرم جوی لکه قرمز بزرگ باقی مانده است. با این گفته، تصاویر سه بعدی در حال حاضر تصویر منسجم تری از نحوه رفتار سیارات جوینی مانند مشتری ایجاد می کند. شاید برای حل بیشتر اسرار مشتری تلاش زیادی لازم نباشد.

ماموریت ناسا برای مطالعه ذرات پرانرژی خورشیدی با هدف پیش‌بینی طوفان‌های خورشیدی آماده انجام است.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از اسلش گیر، ناسا در مورد پروژه مشترک جدیدی صحبت می کند که قرار است با آزمایشگاه تحقیقات دریایی انجام دهد که به مطالعه منشاء ذرات انرژی خورشیدی اختصاص دارد.

این ماموریت UVSC Pathfinder نام دارد؛ UVSC مخفف Ultraviolet Spectro-Coronagraph Pathfinder است.

این مسیریاب آماده پرتاب است و با برچسب زدن STPSat-6، که فضاپیمای اولیه در ماموریت برنامه آزمایش فضایی-3 وزارت دفاع است، به مدار خواهد رفت.

UVSC Pathfinder در حال حاضر قرار است زودتر از 22 نوامبر از ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا پرتاب شود.

این موشک با استفاده از موشک United Launch Alliance Atlas V 551 وارد مدار خواهد شد.

ماموریت ناسا مطالعه منشأ ذرات پرانرژی خورشیدی است که خطرناک ترین شکل تابش ساطع شده از خورشید است.

ذرات پرانرژی خورشیدی، یا SEPs، شکلی از آب و هوای فضایی است که چالش بزرگی برای اکتشافات فضایی است. در طی این ماموریت، مسیریاب ذرات پر انرژی را به فضا پرتاب می‌کند که با سرعت فوق‌العاده بالایی حرکت می‌کنند و به برخی اجازه می‌دهد در کمتر از یک ساعت به زمین برسند. خورشید 93 میلیون مایل از زمین فاصله دارد.

ذرات پرانرژی خورشیدی می توانند به فضاپیماها آسیب برسانند و قرار گرفتن در معرض این نوع تشعشعات برای فضانوردان خطرناک است. UVSC Pathfinder به اعماق پایین ترین مناطق جو بیرونی خورشید معروف به تاج می نگرد.

هدف این ماموریت کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه تولید SEP ها در تلاش برای یادگیری پیش بینی پدیده هاست. ناسا می گوید پیش بینی طوفان‌های خورشیدی از این نوع برای فعال کردن اکتشافات فضایی آینده بسیار مهم است.

قرار گرفتن در معرض افزایش سطوح تشعشعات در طول ماموریت های طولانی مدت، مانند ماموریت به مریخ، یکی از چالش های اصلی اکتشاف انسان در اعماق فضا است.

ناسا قصد دارد موشک عظیم نسل بعدی خود را در اولین پرواز اوایل سال 2022 پرتاب کند که هدفش در نهایت بردن بشر به ماه است.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از ورج، ناسا قصد دارد موشک عظیم نسل بعدی خود را برای اولین بار در فوریه 2022 به پرواز درآورد که یک پرواز آزمایشی حیاتی در سفر ناسا برای بازگرداندن بشر به ماه است.

با این حال هنوز آزمایش‌های زیادی باید انجام شود تا این موشک در نهایت بتواند پرواز کند.

تأیید تاریخ هدف جدید، که در ماه آگوست شایعه شده بود، یک روز پس از آن است که مهندسان، سیستم پرتاب فضایی را به طور کامل در انبار عظیم ناسا در مرکز فضایی کندی در فلوریدا جمع کردند.

سیستم پرتاب فضایی با ارتفاع 322 فوت بلندتر از مجسمه آزادی است.

در بالای پشته، کپسول خدمه اوریون ناسا قرار دارد، فضاپیمای جدیدی که برای حمل انسان به اعماق فضا ساخته شده است.

با این حال، هنگامی که سیستم پرتاب فضایی برای اولین بار در سال آینده پرواز می کند، هیچ شخصی در موشک حضور نخواهد داشت.

این مأموریت آزمایشی، یک کپسول خالی اوریون را به یک سفر چهار تا شش هفته ای به دور ماه می فرستد.

اگر پرواز موفقیت آمیز باشد، ماموریت بعدی فضانوردان ناسا را ​​در مسیر مشابهی به اطراف ماه حمل می کند.

این برنامه با فرود اولین زن و اولین فرد رنگین پوست روی سطح ماه به اوج خود می رسد.

در زمان دولت ترامپ ، مایک پنس، معاون رئیس جمهور ناسا را ​​به چالش کشید تا این فرود را در سال 2024 انجام دهد.

با توجه به پیچیدگی ماموریت و تاخیرهای متعدد، این جدول زمانی زیر سوال رفته است.

با وجود همه اینها، ناسا حتی پس از اینکه جو بایدن رئیس جمهور شد، کاملاً از تاریخ هدف 2024 تسلیم نشده است.

بیل نلسون، مدیر ناسا در ماه ژوئن گفت: “این یک چالش است، اما برنامه زمانبندی سال 2024 است.” نلسون همچنین اخیراً به مقدار زیاد کار و موانعی که باید بر آنها غلبه کرد اذعان کرد.

در حال حاضر، ناسا بیشتر بر روی زمین انداختن آرتمیس اول متمرکز شده است.

8 ماه بعد از فرود مریخ نورد پشتکار (استقامت) در سیاره سرخ، ناسا از صداهای ضبظ شده این مریخ نورد می گوید.

به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از اسلش گیر، مریخ نورد پشتکار ناسا در سطح سیاره سرخ قرار دارد و در حال انجام عملیات علمی برای یافتن شواهدی از زندگی میکروبی باستانی و آب در گذشته های دور است.

از جمله ابزارهای مریخ نورد می توان به یک جفت میکروفون اشاره کرد که ناسا از آنها برای ضبط صداها در سیاره سرخ استفاده می کند.

میکروفون های ناسا بعد جدیدی را در اکتشاف مریخ ایجاد می کنند و تاکنون ساعت ها صداها را ضبط کرده اند.

از جمله پنج ساعت ضبط صوتی که ناسا تاکنون ضبط کرده است می توان به صدای باد در سیاره ای دیگر اشاره کرد.

نکته جالب در مورد صداهایی که جمع آوری شده است و ناسا آنها را به اشتراک گذاشته است تا همه ما بشنویم، این است که بودن در یک سیاره دیگر چگونه به نظر می رسد.

جالب اینجاست که صداهای ضبط شده در مریخ دارای ارتعاشات باس قوی هستند و وقتی مردم با هدفون گوش می دهند، می توانند بشنوند و احساس کنند که صدای مریخ چگونه است.

پشتکار اولین سفینه فضایی است که با ابزارهای ضبط صدا طراحی شده است.

ناسا یک میکروفون را در کنار شاسی مریخ نورد نصب کرده است. مورد دوم روی دکل نزدیک دستگاه لیزری است که برای بررسی جو سیاره سرخ و صخره ها طراحی شده است. میکروفون روی دکل صداهای ضایعات ایجاد شده توسط پالس های لیزر مورد استفاده برای مطالعه سنگ ها را ضبط می کند.

ناسا یک سفینه فضایی را در یک سفر 12 ساله برای اکتشاف موج استروئیدها به اطراف مشتری ارسال می کند که هدفش یافتن سرنخ هایی در مورد چگونگی شکل گیری منظومه شمسی است.

آخر این هفته ، یک کاوشگر رباتیک جدید که توسط ناسا ساخته شده است قرار است در اعماق منظومه شمسی پرتاب شود.

چشم انداز این ماموریت در مورد کشف انبوهی از سیارک های دور است که در اطراف مشتری جمع شده اند.

این فضاپیمای بدون سرنشین که لوسی نامیده می شود، اولین مورد در نوع خود است که سنگهای فضایی عمدتا ناشناخته را هدف قرار داده است، به این امید که مطالعه آنها کمی بیشتر در مورد چگونگی به وجود آمدن خانه آسمانی ما بگوید.

سیارک هایی که لوسی از آنها دیدن می کند به نام تروجان های مشتری شناخته می شوند که نامش توسط ستاره شناسی که اولین بار مدارهای متمایز آنها را محاسبه کرد، از جنگ تروا گرفته شد.

قبلاً هیچ فضاپیمایی از این جمعیت از اجرام فضایی بازدید نکرده بود. اما دانشمندان مشتاق مطالعه تروجان ها بوده اند ، زیرا فکر می کنند این سیارک ها ممکن است سرنخ هایی در مورد چگونگی شکل گیری منظومه شمسی ما ارائه دهند.

تصور می شود که تروجان ها مانند دیگر سیارک های همسایه کیهانی ما از زمان شکل گیری تقریباً 4.5 میلیارد سال پیش در طلوع سیارات آنچنان تغییر نکرده اند.

به این ترتیب، آنها به عنوان تصاویر کودک از منظومه شمسی عمل می کنند.

حتی جذاب تر، این نظریه است که تروجان ها در مدار مشتری شکل نگرفته اند بلکه از جایی دیگر آمده اند.

اگر این درست باشد ، آنها می توانند چیزهای زیادی در مورد نحوه عبور اولین اجرام و سیارات در حال ظهور در منظومه شمسی در سال های اول در اختیار ما قرار دهند.