با تغییر نام شرکت فیس بوک به متا که برگرفته از متاورس است، حالا سوال این است که متاورس چیست و چه تعریفی دارد؟ به نظر میرسد که این مفهوم به آرمانشهر دیجیتالی با یکپارچگی دنیای مجازی و واقعی اشاره دارد.
به گزارش پایگاه خبری صنایع مدرن به نقل از انگجت، فیسبوک در بیشتر سال جاری در مورد برنامه های خود برای متاورس صحبت کرده و متعهد شده است که پول زیادی را از دست بدهد تا جاه طلبی های خود را در این فضا تقویت کند. روز پنجشنبه، این شرکت اعلام کرد که نام شرکتی خود را به متا تغییر خواهد داد تا این تعهد را دو برابر کند.
متاورس چیست؟
متا، از کلمه متاورس گرفته شده است. اما متاورس چیست و چه جهانی را پیش روی ما میگسترد؟ همانطور که متا آن را توصیف می کند، مرحله جدیدی از تجربیات مجازی به هم پیوسته با استفاده از فناوری هایی مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده است.
با توجه به تعداد شرکت هایی که اکنون شروع به صحبت در مورد متاورس به صورت کاملا واقعی کرده اند، باید به یک سوال بسیار واضح پاسخ دهیم: پدیده متاورس چیست؟
هر چیزی که در ادامه می آید را تقریبا باید با تردید و گمانه زنی خواند. به هر حال، تعدادی از شرکتها استفاده از این اصطلاح را برای لذت بردن از شکوه منعکسشده توسط قطار تبلیغاتی متاورس شروع کردهاند.
متاورس تعریف ضعیفی دارد که برای تعریف آنچه در آینده برای اینترنت رقم می خورد، استفاده می شود. متاورس می تواند دنیای مجازی باشد که آینه دنیای ماست؟ می تواند راهی برای خرید و فروش NFT های ایلان ماسک با لباس سگ باشد؟ میتواند راه جدیدی برای ایجاد تجارت و ارتباطات باشد؟ این احتمال هم وجود دارد که وقتی یک یا دو دهه بعد به متاورس نگاه می کنیم، اگر واقعاً اتفاق بیفتد، با آنچه تبلیغ کننده های آن پیش بینی می کنند، بسیار متفاوت به نظر برسد.
مارک زاکربرگ، مدیر عامل فیس بوک که باید از امروز او را مدیرعامل متا بنامیم، در نامه بنیانگذاران شرکت، متاورس را به عنوان اینترنت تجسم یافته که در آن تجربه می کنید، نه آنکه فقط به آن نگاه کنید توصیف می کند. او ادامه می دهد که چگونه در این آینده، شما می توانید در دفتر کار بدون رفت و آمد، در یک کنسرت با دوستان مشارکت کنید یا در اتاق نشیمن والدین خود باشید تا به عقب برگردید. و سپس به مزایای آن اشاره می کند، از جمله کاهش ردپای کربن و زمان کمتر در ترافیک.
سادهترین تعریف
ساده ترین و واضح ترین تعریف متاورس در فرهنگ پاپ نشان داده شده است. Snow Crash نیل استفنسون،Ernest Cline’s Ready Player One و Wachowskis The Matrix همگی نمونه هایی از این دنیای مجازی و دیجیتالی هستند که در واقع آینه ما هستند.
کسانی که حافظه های اینترنتی طولانی مدت دارند پروژه هایی مانند Second Life را به یاد می آورند که 18 سال پیش وعده انجام چنین کاری را داده بود.
همچنین برخی از افراد پیشنهاد کردهاند که Roblox و Fortnite که هم بازیها و هم فضاهای مجازی هستند که در آن چیزهایی غیر از بازیها اتفاق میافتد، اشکالی از متاورس هستند.
سر نیک کلگ که معاون امور جهانی و ارتباطات فیس بوک شد، نوشت که متاورس برای ایجاد “حس بیشتر حضور مجازی طراحی شده است.
گاردین گزارش داد که کلگ مدعی است از سرویس حضور مجازی متا، Horizon Workrooms، استفاده می کند تا جلسات صبح دوشنبه خود را در متاورس با یک میز مجازی و تخته سفید برگزار کند. پس ممکن است فکر کنید که متاورس کمی بیشتر از Zoom خواهد بود، اما باید برای داشتن تجهیزات گرانقیمت واقعیت مجازی هزینه بیشتری صرف کنید.
الکساندرو وویکا، مدیر ارتباطات فناوری متا در اروپا، میگوید که راه بهتر برای درک متاورس، «تکامل بعدی اینترنت» است. او از تماس ویدیویی ما به عنوان نمونه ای استفاده کرد که بگوید امیدواری است متاورس بتواند آن را بهبود بخشد.
او گفت: ما در این تماس ویدیویی دوبعدی با هم ملاقات میکنیم، و در مقایسه با یک تماس تلفنی عالی است، اما آنقدر خوب نیست که در دنیای واقعی کنار هم نشستهایم. متاورس من و شما را در یک فضای عمومی به هم نزدیک می کند. او افزود که متاورس به عنوان جایگزینی برای ارتباطات دنیای واقعی در نظر گرفته نشده است، بلکه برای اینکه تجربیات مجازی را واقعی تر کند، مد نظر است.
وویکا اضافه کرد که این تعاملات مجازی با استفاده از فناوری هایی مانند VR،AR و صدای فضایی بسیار واقعی تر خواهد بود. به عنوان مثال، وقتی یک سری جعبه روی صفحه زوم دارید، پردازش همه آن اطلاعات به یکباره برای مغز شما دشوارتر است. در دنیای مجازی، با صدای افراد از هرجایی که آواتارشان نشسته به سمت شما هدایت میشود و تعامل برای شما آسانتر است.
برخی از این موارد به مانیفست دهه آینده مارک زاکربرگ از آغاز سال 2020 باز می گردد، جایی که پیشرفت در فناوری واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، کار از راه دور را بهتر تقویت می کند.
بدیهی است که قبل از اینکه کووید-19 کار از راه دور را برای میلیونها نفر ضروری کند، و قبل از اینکه امسال به یکی از مسائل مهم جنگ فرهنگی تبدیل شود، این ایده ها مطرح بود.
یک محیط مجازی پایدار
یکی دیگر از چارچوب های مرجع رایج، مقاله متیو بال درباره چیستی متاورس از ژانویه 2020 است. در آن زمان، او گفت که هر متاورس یک محیط مجازی پایدار و همزمان با اقتصاد خودش خواهد بود.
بال افزود که متاورس کارگران بالقوه را قادر میسازد تا «از طریق کار مجازی در اقتصاد با ارزش شرکت کنند. او به تمرین Gold Farming اشاره کرد – که در آن بازیکنان یک MMO بزرگ در کشوری با دستمزد کم ساعت ها کار می کنند تا مقادیر زیادی ارز مجازی (یا کالا) به دست آورند و سپس آنها را با پول نقد در دنیای واقعی به سایر بازیکنان می فروشند.
بال ادامه داد که متاورس همچنین قابلیت همکاری بی سابقه ای از داده ها را ارائه می دهد. یک کاربر میتواند اشیا را آزادانه بین دنیاها جابهجا کند، مانند اینکه بتواند یک پوسته برای تفنگ در Counter Strike بگیرد و آن را به Fortnite منتقل کند. صادقانه بگویم، این ایده که ناشران بازی با به اشتراک گذاری رایگان مالکیت معنوی خود، با تمام سودهای از دست رفته ای که در پی خواهد داشت، موافقت می کنند، باورنکردنی ترین ایده در این سند است.
اما حتی تیم سوئینی، مدیرعامل اپیک گیمز نیز از ایده برقراری ارتباط متقابل به هر شکلی استقبال می کند. جولای امسال، سوئینی به نیویورک تایمز گفت که در این مثال، یک “تونل” می تواند بین دنیای مجازی Roblox و Fortnite وجود داشته باشد. با این حال، چیزی که مشخص نیست این است که کاربر می تواند از یک سر آن تونل به سر دیگر آن فراتر از آواتار طراحی شده سفارشی خود ببرد.
وویکا می گوید که این اشتراک گذاری متقابل IP برای اطمینان از موفقیت متاورس حیاتی خواهد بود. او از مثالی استفاده کرد که کاربری یک ژاکت طراح را خرید، به عنوان یک کالای دیجیتالی که میتوانست آواتار آنها را در طول روز بپوشد. اگر فقط بتوانید آن را در دنیای مجازی خود طراح خاص بپوشید، آن کالا ارزشی ندارد. او گفت: این مانند خرید یک پیراهن منچستریونایتد است و فقط میتوان آن را در ورزشگاه منچستریونایتد بپوشد. و او معتقد است که مصرف کنندگان سیستمی با چنین محدودیتی را خریداری نمی کنند و می گوید که مردم نمی خواهند در آن قفل شوند.
یکپارچگی دنیای دیجیتال و واقعی
همچنین یک خط فکری وجود دارد که یک متاورس در واقع یکپارچگی دنیای دیجیتال و واقعی را توصیف می کند. عینکهای واقعیت افزوده که در طول روز، مجموعهای از دادههای غنی را در خیابان قرار میدهند و وظایف را از مغز خود برونسپاری میکنند. این به طور طبیعی نیازمند عینک های هوشمند با نمایشگرهای شفاف است که قادر به بازتولید واقعی این داده ها به شیوه ای مفید هستند.
ناگفته نماند که جهش کوانتومی در بینایی کامپیوتر، پردازش داده ها و عمر باتری برای قابل استفاده کردن آن برای استفاده تمام روز وجود دارد. البته این امر همچنین مستلزم تغییری چشمگیر در نحوه نگاه ما به حریم خصوصی در فضاهای عمومی و خصوصی یک دهه بعد از مخالفتهای حریم خصوصی است که زمانی در Google Glass برای مدت کوتاهی مد شد.
سپتامبر امسال، واشنگتن پست با سیما سیستانی، یکی از بنیانگذاران Houseparty که اکنون برای Epic Games کار می کند، مصاحبه کرد. آنها گفتند که متاورس چیزی است که جایگزین رسانه های اجتماعی می شود تا تمام وقت آزاد ما را پر کند. سیستانی بر این باور است که بر خلاف اکنون که مردم به سادگی تصاویر ایجاد می کنند و به روز رسانی وضعیت را ارسال می کنند، در نسل بعدی از تجربیات مشترک با یکدیگر لذت خواهند برد. و اینکه نسل بعدی تولیدکنندگان محتوا، تجربههای تازهای را برای ما ایجاد میکنند تا از آن لذت ببریم.
یکی از چیزهایی که حداقل از تقویتکنندههای متاورس کاملاً واضح است، این است که پلتفرم متعلق به یک شخص یا شرکت واحد نخواهد بود. در عوض، امیدواریم بسیار شبیه اینترنت در حال حاضر عمل می کند و با ارائه دهندگان متعددی که زیرساخت هایی را برای ایجاد یک کل منسجم ارائه می دهند، فعالیت کند. حداقل، این تئوری است و این امید اضافی وجود دارد که فناوریهای غیرمتمرکز به کاهش پتانسیل یک داور برای حکومت بر این مرز جدید کمک کند.
یک آرمانشهر دیجیتالی
پروژه هایی مانند Decentraland، محیط مجازی خود، در حال حاضر بر روی این اصل کار می کنند و اقتصاد آن بر روی بلاکچین اتریوم اجرا می شود. همانطور که نیویورک تایمز در اوایل سال جاری گزارش داد، بازار Decentraland قبلاً شاهد خرید دلالان دنیای واقعی از املاک مجازی بوده است. در حال حاضر نمایشهای هنری و کازینوهایی در داخل دسنترالند در حال فعالیت هستند که همگی میتوانند به نوعی از تجارت دیجیتال مرتبط باشند. این متأسفانه با پتانسیل یک آرمانشهر دیجیتالی پس از کمیابیای که یک متاورس به لحاظ نظری می تواند آن را تقویت کند، در تضاد است.
توصیفات فرهنگ عامه از متاورس معمولاً آنها را کمتر به عنوان یک کالای اجتماعی و بیشتر به عنوان نشانه ای از فروپاشی قریب الوقوع نشان می دهد. حتی اونانیسم مرجع که Player One Ready است، جهانی را نشان می دهد که به سمت افول اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی فرو رفته است. وقتی از اوان اشپیگل، مدیر عامل اسنپ چت در مورد متاورس سؤال شد، به دنیای مجازی Snow Crash که توسط یک انحصارگر شیطانی ایجاد شده است اشاره کرد. چندی بعد، جک دورسی، مدیرعامل توییتر، موافقت کرد که رمان نیل استفنسون بهجای یک راهنما، یک هشدار بود.
اکنون، متا به اندازه کافی به متاورژن اعتقاد دارد که پرچم و ثروت خود را برای چند سال آینده به اهتزاز درآورد. و سخت است فکر کنیم که، هر چند ساده، جاه طلبی های متقابل آن یک پرده دود برای واقعیت است.
